Ελίζα Ομήρου: Οι θυσίες μιας πρωταθλήτριας! (pics)

Η άριστη μαθήτρια της Αγγλική Σχολής, παράλληλα με τις καθημερινές προπονήσεις της, μετά από κάθε τουρνουά στο εξωτερικό τρέχει να μαζέψει τη διδακτέα ύλη για να καλύψει το χαμένο έδαφος...


ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ

Άρχισε να ασχολείται με το τένις τυχαία, στην ηλικία των οκτώ περίπου χρόνων. Η πορεία της στον διεθνή χώρο προδιαγράφεται από την πρώτη κιόλας συμμετοχή της στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα της κατηγορίας κάτω των 14 ετών, όπου η «πρωτάρα» outsider αθλήτρια από τη μικρή Κύπρο κατακτά το Ευρωπαϊκό Αναπτυξιακό Πρωτάθλημα του 2013 που διεξάγεται στην Τουρκία.

Το επίτευγμα αυτό ωθεί τους ειδικούς του Tennis Europe να την εντάξουν στην επίλεκτή τους ομάδα των juniors. Στην ηλικία των 15 γίνεται πρωταθλήτρια Κύπρου και ως μέλος της Εθνικής μας ομάδας σημειώνει νίκες-έκπληξη έναντι επαγγελματιών αντισφαιριστριών του εξωτερικού στο πρωτάθλημα Federations Cup. Στα 16 της, αρχές του 2016, έφθασε στο Νο.140 της παγκόσμιας κατάταξης κάτω των 18 ετών. Ο λόγος για τη δεκαεπτάχρονη Ελίζα Ομήρου, την οποία συνάντησα στο σπίτι της για ένα «ράλι» ερώτηση-απάντηση.

CYTAVISION - Live Sports

Άριστη μαθήτρια της Αγγλική Σχολής, παράλληλα με τις καθημερινές προπονήσεις και τις άλλες της υποχρεώσεις. Τα πρωταθλήματα στο εξωτερικό αρκετά και μετά από κάθε ταξίδι τρέχει να μαζέψει τη διδακτέα ύλη για να καλύψει το χαμένο έδαφος. Επίσης, προσπαθεί να μην αποστασιοποιηθεί από τις καλές παρέες της. Παρά το νεαρό της ηλικίας της, η ωριμότητα σκέψης της εντυπωσιάζει.

«Το να καταφέρεις να γίνεις μια από τις καλύτερες τενίστριες του κόσμου δεν είναι μόνο θέμα επιθυμίας και αφοσίωσης. Δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μπορούν να ανακόψουν την προσπάθειά σου, έτσι πρέπει να έχεις και εναλλακτική λύση. Η μόρφωση παρέχει τη μεγαλύτερη ασφάλεια στον άνθρωπο. Εξάλλου, στις μέρες μας, αθλητής που δεν διαθέτει παράλληλα και υψηλή μόρφωση δεν θεωρείται ολοκληρωμένος ούτε μπορεί να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση», μας λέει χαρακτηριστικά.

Κάθε έξοδος της Ελίζας Ομήρου από τον μικρόκοσμο της Κύπρου για τουρνουά αποτελεί μια πολύτιμη εμπειρία και ιδιαίτερα στις αρχές, πολλές εκπλήξεις: «Αντιλήφθηκα ότι ανταγωνιζόμουν με παίχτριες που από τα δώδεκα τους χρόνια είχαν σταματήσει ή πάρει αναβολή από το σχολείο και έπαιζαν το ένα πρωτάθλημα μετά το άλλο. Με παίχτριες που συνοδεύονταν από προπονητή, γυμναστή, ψυχολόγο… Ενώ εγώ, λόγω μαθημάτων, μπορούσα να παίζω ένα πρωτάθλημα κάθε τόσο και τις πλείστες φορές συνοδευόμουν μόνο από τους γονείς μου».

Ένας άλλος κόσμος, εντελώς διαφορετικός και «άπιαστος» από την πραγματικότητα της Κύπρου, όσα βήματα κι αν έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια. Το μέγεθος της χώρας μας είναι πολύ μικρό για να μπορεί να στηρίξει έναν πρωταθλητή στα επίπεδα που το κάνουν μεγάλες χώρες. Δεύτερο σπίτι της Ελίζας είναι η ακαδημία τένις «Ελαιών», του Φοίβου Ζαχαριάδη. Ένα club με πολύ φιλικό και ασφαλές περιβάλλον που παρέχει στον αθλητή όλες τις ανέσεις και τα εφόδια για ανέλιξη και που διαθέτει γήπεδα όλων των επιφανειών καθώς και γυμναστήριο.

Προπονητής της ο έμπειρος πρώην πρωταθλητής μας, Φώτος Καλλίας: «Ο Φώτος με έμαθε πώς να μπαίνω στο γήπεδο και να αντιμετωπίζω κάθε αντίπαλο. Πώς να “γυρίζω” χαμένα παιχνίδια, πώς να είμαι πνευματικά δυνατή». Γυμναστής της ο Πέτρος Κιρκιλλής: «Ο Πέτρος έχει τον τρόπο να κάνει τη γυμναστική διασκέδαση χωρίς, όμως, να κάνει εκπτώσεις. Τα αποτελέσματα είναι εκπληκτικά!». Παράλληλα, ο Φοίβος Ζαχαριάδης παρακολουθεί την πρόοδό της, παρέχοντάς της κάθε στήριξη.

Αυτό που δεν γνωρίζουν οι πιο πολλοί είναι ότι πίσω από έναν αθλητή υπάρχουν πολλές χαμένες απολαύσεις της νεανικής ηλικίας. Χαμένες οικογενειακές στιγμές, βόλτες, ξενύχτια, διακοπές, ανέμελα σαββατοκύριακα. Πρέπει να θέτει συνεχώς στόχους και να τους κυνηγά. Να διαχειρίζεται τον χρόνο του ώστε να διατηρεί ένα ισοζύγιο μεταξύ μαθημάτων, άσκησης, προσωπικής ζωής και άλλων υποχρεώσεων.

Πρέπει να κοιμάται νωρίς και να προσέχει συνεχώς τη διατροφή του. Είναι δύσκολο για ένα μη αθλητή να αντιληφθεί τι θυσίες κάνει ένας αθλητής για να προοδεύσει. Γι’ αυτό όταν βλέπετε αθλητές να αγωνίζονται, χειροκροτείστε τους. Δεν έχει σημασία αν ήταν τέλεια ή λιγότερο καλή η προσπάθειά τους σε μια δεδομένη στιγμή. Πίσω από αυτή την προσπάθεια υπάρχει καθημερινά πόνος, κούραση, απογοητεύσεις, ενίοτε δάκρια. Αλλά και η υπέρτατη χαρά της νίκης, όταν και όποτε έρχεται, της δικαίωσης και της επίτευξης των στόχων.

Στη περίπτωση της Ελίζας Ομήρου ο πρώτιστος μεγάλος στόχος επετεύχθη. Έχει εξασφαλίσει θέση με πλήρη υποτροφία σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο των ΗΠΑ, όπου θα σπουδάσει και ταυτόχρονα θα αγωνίζεται με την ομάδα τένις του πανεπιστημίου. Η ζωή ενός αθλητή-φοιτητή συνεπάγεται σκληρές καθημερινές προπονήσεις, μαθήματα, διάβασμα και συνεχή συμμετοχή σε πρωταθλήματα κατά τα Σαββατοκύριακα.

Όταν η Ελίζα θα αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο, δεν θα είναι καθόλου αργά, αν το θελήσει και νοουμένου ότι συνθήκες είναι ευνοϊκές, να ενταχθεί στα επαγγελματικά «τουρ». Μέσω του κολεγιακού τένις θα αποκτήσει περισσότερες εμπειρίες και θα ωριμάσει ακόμη περισσότερο για να μπορεί σοφότερα να αποφασίσει για την παραπέρα πορεία της.

Σ.σ.: Οι φωτογραφίες είναι του Κώστα Αβραάμ του οποίου εξασφαλίσαμε την συγκατάθεση του.