Ο Σερ Άλεξ και ο ξεχωριστός του τρόπος διοίκησης


Ο Ανδρέας Θεμιστοκλέους στο blog του sportdebate.wordpress.com κάνει αναφορά στον ξεχωριστό τρόπο διοίκησης του μεγάλου Σερ Άλεξ Φέργκιουνσον.

Αναλυτικά: «Τον τελευταίο καιρό έχω διαβάσει τρία βιβλία, αυτοβιογραφικά, που παρουσιάζουν τη δράση του μεγαλύτερου ίσως μάνατζερ στη σύγχρονη ιστορία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Μάνατζερ, όχι με την έννοια του αντιπροσώπου αθλητών (όπως λανθασμένα χρησιμοποιείται ο όρος), αλλά με την έννοια του διοικητικού ηγέτη, του «αφεντικού» και φυσικά του ηγέτη. Αναφέρομαι φυσικά στον Σερ Αλεξ Φέργκιουσον.

«Ηγέτης», που κατά την άποψη μου είναι από τις πιο αμφιλεγόμενες και διφορούμενες αξίες στο αθλητικό γίγνεσθαι. Ηγέτης, που συνήθως χαρακτηρίζεται αυτός ο οποίος έχει τη δυνατότητα και την ικανότητα να εμπνεύσει, να διδάξει, να καθοδηγήσει, να επηρεάσει θετικά το σύνολο, να βγει «μπροστάρης» δια του παραδείγματος, αυτός που παρακινεί και η παρουσία του αποτελεί κύριο συστατικό της επιτυχίας.

Λέω διφορούμενη άξια, όχι γιατί την αμφισβητώ, αλλά διότι πλέον οι νικητές συνήθως αναγάγωνται σε ηγέτες και διότι η ηγεσία, ακόμη και στη βιβλιογραφία, αδυνατεί να βρει ένα και μοναδικό χαρακτηρισμό ή και επεξήγηση.

Ο Σερ Άλεξ, λοιπόν, είχε απαριθμήσει πέντε πολύ βασικές αρχές με τις οποίες οργάνωνε και διοικούσε τις ομάδες τους και με τις οποίες ο κάθε οργανισμός και το κάθε διοικητικό στέλεχος θα μπορούσε να γίνει καλύτερος. (ακολουθεί ελεύθερη μετάφραση)

1) Κανένα άτομο δεν είναι μεγαλύτερο, ή υπεράνω, του οργανισμού (της ομάδας στην προκειμένη περίπτωση)

Ανέφερε ότι είναι δύσκολο να δουλεύεις με αστέρες, πλούσιους και νεαρούς. Οποιοδήποτε θέμα λάθους ή απειθαρχίας πρέπει να τυγχάνει εσωτερικής και σιωπηλής προσέγγισης και επίλυσης. Τα όρια είναι στενά και η γραμμή «λεπτή». Αλλά όποιος δεν αποδέχεται και ακολουθεί το σύστημα, θα φάει το κεφάλι του (προσθέτω εγώ: Μπέκαμ, Ινς, Χιουζ, Νάνι και πάρα πολλοί άλλοι)

2) Ανεξάρτητα ικανοτήτων και ταλέντων των στελεχών, που αποτελούν μια ομάδα, η επιτυχία αποτελεί μόνο αποτέλεσμα και καθρέφτισμα της δουλειάς που έχει γίνει.

Ανέφερε ότι η ικανότητα του να δουλεύεις σκληρά είναι μεγάλο ταλέντο και ότι ο ίδιος ήθελε να δουλεύει μόνο με άτομα που δούλευαν σκληρά και μισούσαν την ήττα (αποτυχία), όπως και ο ίδιος.

3) Η ικανότητα ενός μάνατζερ να εμπνεύσει την ομάδα του πρέπει να προέρχεται από ένα τρόπο σκέψης που είναι εκτός του συνηθισμένου (think outside the box)

Ο Σερ Αλέξ ανέφερε και συχνά χρησιμοποιούσε για τις ομάδες του, το παράδειγμα μιας συμφωνικής ορχήστρας και του τρόπου με τον οποίο συνυπάρχουν, δουλεύουν σε αρμονία και αλληλουχία, καθώς και το αποτέλεσμα που παράγουν. Ήταν ο τρόπος του να εμφυσήσει πνεύμα αρμονικής συνεργασίας και καλύτερης λειτουργίας εντός ομάδας.

4) Πετυχημένος είναι αυτός που φροντίζει τα μέλη της ομάδας του να βελτιώνονται συνεχώς, να μαθαίνουν συνεχώς, να προοδεύουν συνεχώς και να προσαρμόζονται.

Μέσα από τη δουλειά και την προετοιμασία, στέλνουμε σε όλα τα μέλη της ομάδας το μήνυμα ότι καθημερινά δουλεύουμε για να γίνουμε καλύτεροι και ότι κανένας οργανισμός δεν μπορεί να μείνει στάσιμος.

5) Ο προγραμματισμός κατάλληλης διαδοχής εντός μιας ομάδας είναι πολύ σημαντικός για την επιτυχία.

Είναι σημαντικό να αναπτύσσεται μια βάση, μια υποδομή, μέσα από την οποία να βελτιώνεται και να μεγαλώνει ο οργανισμός. Είναι σημαντικό συνεχώς να ρωτά κάποιος τον εαυτό του «που πάμε» και «που θα είμαστε σε δύο χρόνια». Η αλλαγή είναι μεν δύσκολη, όμως ένας καλός μάνατζερ δεν πρέπει να τη φοβάται, ούτε να την αμελεί. (Προσθέτω εγώ ότι η προετοιμασία διαδοχής αφορά και τον ίδιο τον μάνατζερ).

Παίρνοντας αυτά τα μηνύματα και μεταφέροντας τα στην κυπριακή αθλητική πραγματικότητα, θεωρώ ότι αποτελούν εξαιρετικές συμβουλές για κάθε στέλεχος της αθλητικής βιομηχανίας, καθώς και γενικότερα οποιοδήποτε προοδεύει στη διοικητική κουλτούρα. Προσωπική εκτίμηση είναι ότι κάποια ήδη τα ασπαζόμαστε, κάποια εν μέρει τα ξεχνάμε, κάποια δεν έχουμε καν μπει στον κόπο να μυήσουμε στην καθημερινότητα μας.

Δεν θα μπω στη διαδικασία να συγκρίνω ή να επικρίνω. Απλά προσφέρω, μέσα από τα λεγόμενα ενός μεγάλου αθλητικού ηγέτη, την ευκαιρία για όλους να αναλογιστούμε τα επόμενα μας διοικητικά βήματα στον αθλητισμό.

Κλείνω το άρθρο με μια φοβερή ατάκα του Βινς Λομπάρντι, την οποία ασπάστηκε ο Σερ Άλεξ και που δυστυχώς δεν ισχύει όταν μεταφραστεί στα ελληνικά: «Η μόνη φορά που η ‘επιτυχία’ έρχεται πριν τη ‘δουλειά’ είναι στο λεξικό».

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ